کشف سکه های ساسانی از مقبره بانوی چینی
باستانشناسان در جریان کاوشهای اخیر در استان شانشی چین، به آرامگاهی کمنظیر از دوران سلسله تانگ دست یافتند که در آن ۱۹ سکه نقره ساسانی در کنار اشیای طلایی و نقرهای مجلل کشف شده است؛ یافتهای که از پیوندهای عمیق تجاری و فرهنگی ایران ساسانی و چین در قرن هفتم میلادی پرده برمیدارد.
به گزارش سایت اخبار طلا و جواهر گلدنیوز؛ در جریان حفاریهای باستانشناسی در منطقه روستای «جیالی» شهر شیآن، تیمی از مؤسسه باستانشناسی استان شانشی بین ژانویه ۲۰۲۲ تا آوریل ۲۰۲۴ مجموعهای از گورهای باستانی را کاوش کردند که در این میان، مقبرهای با کد M228 به دلیل غنای آثار و سالمبودن اشیای تدفینی، توجه ویژه پژوهشگران را به خود جلب کرد.
بر اساس کتیبه سنگی کشفشده، این آرامگاه متعلق به زنی به نام «ما سان نیانگ»، همسر «دونگ شونشیان» از افسران گارد سلطنتی سلسله تانگ است که در تاریخ ۱۷ می سال ۶۹۸ میلادی و در سن ۲۹ سالگی درگذشته است. این مقبره در محل دفن خاندان «دونگ» قرار دارد؛ خاندانی که روابط نزدیکی با خاندان امپراتوری «لی» داشتهاند.
اشیای بهدستآمده از این آرامگاه شامل آینه برنزی هشتضلعی، سنجاق سر و شانه طلایی با ملیلهکاری ظریف، کوزه سهپایه نقرهای و جام پایهدار با نقوش پیچیده انگور و پیچک است. باستانشناسان تأکید دارند این نقوش از طریق جاده ابریشم و از قلمرو ایران ساسانی وارد چین شده و نشاندهنده تلفیق هنر ایرانی با مهارت فلزکاری چینی در آن دوران است.
کشف ۱۹ سکه نقره ساسانی – که دو نمونه آن از انواع بسیار کمیاب به شمار میروند – از مهمترین یافتههای این مقبره است. پژوهشگران معتقدند این سکهها در چینِ آن دوران، بیش از آنکه نقش پول رایج داشته باشند، بهعنوان اشیای لوکس و نماد منزلت اجتماعی مورد استفاده قرار میگرفتند. در کنار این سکهها، حدود هزار سکه چینی «کاییوئن تونگبائو» که با ریسمان به هم متصل بودند نیز در نزدیکی کمر و پای راست متوفی کشف شده است.
«شی شنگ»، پژوهشگر آکادمی باستانشناسی شانشی، این کشفیات را شواهدی فیزیکی و ارزشمند از تعاملات فرهنگی گسترده در دوران اوج سلسله تانگ دانست و تأکید کرد که این امپراتوری در قرن هفتم میلادی، یکی از جهانیترین مراکز ارتباطی میان شرق و غرب بوده است.
