بولگاری؛ تجسم شکوه رومی و جسارت مدرن

گروه بین الملل گلدنیوز : نام «بولگاری» با تاریخ رم، زرق‌وبرق دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی و جسارت در استفاده از رنگ‌ها گره خورده است. این خانه جواهر که برخلاف سنت‌های محافظه‌کارانه پاریسی، مسیر متفاوتی را در پیش گرفت، امروزه به عنوان نماد «زندگی شیرین» (La Dolce Vita) شناخته می‌شود. در این گزارش، با نگاهی به حراجی‌های بزرگ و تحلیل کارشناسان، بررسی می‌کنیم که چه عواملی بولگاری را از یک نقره‌سازی ساده در قرن نوزدهم به قطب بی‌بدیل جواهرات فاخر جهان تبدیل کرد.

میراث رم؛ روح در کالبد سنگ‌های قیمتی

جیانی بولگاری، رئیس سابق این امپراتوری، معتقد است که جواهرات آن‌ها تحت تأثیر سنگینی تاریخ عظیم رم است؛ از دوران کلاسیک و رنسانس تا باروک و قرن بیستم. بولگاری تنها یک برند نیست، بلکه روایتی از تاریخ بشر غربی است.

این خانه جواهر که در سال ۱۸۸۴ توسط «سوتیریوس بولگاریس»، نقره‌ساز مهاجر یونانی پایه‌گذاری شد، از سال ۱۹۰۵ در خیابان مشهور Via dei Condotti رم مستقر گشت. معماری باشکوه، موزاییک‌های باستانی و مجسمه‌های رومی، همگی در هندسه و فرم‌های جسورانه بولگاری بازتاب یافته‌اند.

امضای اختصاصی بولگاری: فرار از سنت و آغوش رنگ‌ها

آنچه بولگاری را از رقبای خود متمایز می‌کند، امتناع از پیروی مطلق از قواعد کلاسیک فرانسوی است. در حالی که دیگران بر الماس‌های بی‌رنگ متمرکز بودند، بولگاری به سراغ موارد زیر رفت:

* تراش کابوشون (Cabochon): استفاده از سنگ‌های صیقلی و گنبدی‌شکل که به امضای این برند تبدیل شد.

* ترکیب‌های رنگی غیرمنتظره: جفت کردن سنگ‌هایی نظیر آمیتیست با زمرد یا سیترین؛ ترکیباتی که تا پیش از آن در صنعت جواهرات جسورانه تلقی می‌شد.

* طراحی هندسی: الهام از طاق‌ها و خطوط معماری رومی.

عصر «لا دولچه ویتا»؛ هالیوود بر روی رودخانه تیبر

دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، دوران طلایی بولگاری بود. در این سال‌ها رم به «هالیوود روی تیبر» مشهور شد و ستارگانی چون اینگرید برگمن، آوا گاردنر و آدری هپبورن، مبلغان غیررسمی این برند شدند.

اما هیچ پیوندی به اندازه رابطه الیزابت تیلور و بولگاری مشهور نیست. ریچارد برتون، همسر او، به شوخی گفته بود: «من لیز را با آبجو آشنا کردم و او مرا با بولگاری!» کلکسیون زمرد و یاقوت‌های تیلور که در حراجی‌های اخیر رکوردهای چند میلیون دلاری ثبت کرده‌اند، گواهی بر این دوران پرشکوه است.

نمادهای ماندگار: از Serpenti تا Monete

بولگاری توانست مفاهیم باستانی را به جواهرات مدرن تبدیل کند:

1. مجموعه Serpenti (مار): نماد خرد و تولد دوباره که در قالب ساعت‌های دستبندی با تکنیک Tubogas (بندهای انعطاف‌پذیر طلایی) به یکی از نمادین‌ترین طراحی‌های قرن بیستم تبدیل شد.

2. مجموعه Monete: استفاده از سکه‌های باستانی رومی در ساختار جواهرات مدرن، که پیوند میان تاریخ ۷۵۳ پیش از میلاد و دنیای امروز را برقرار کرد.

تحلیل بازار؛ چرا مجموعه‌داران به دنبال بولگاری هستند؟

استفان ریشتر، از کارشناسان برجسته جواهرات در پالم‌بیچ، معتقد است که ارزش جواهرات بولگاری (به‌ویژه آثار میانه قرن بیستم) به دلیل «روح» و «پویایی» آن‌هاست.

در حالی که در دهه‌های گذشته تمرکز بازار بر جواهرات دوران آرت‌دکو بود، امروزه تقاضا برای طلای زرد و طراحی‌های حجیم دهه ۷۰ بولگاری به شدت افزایش یافته است.

رکوردهای قیمتی گویای همه چیز است:

* انگشتر آبی بولگاری (Bulgari Blue): در سال ۲۰۱۰ به قیمت ۱۵.۸ میلیون دلار فروخته شد.

* سنجاق سینه زمرد الیزابت تیلور: با قیمتی نزدیک به ۶.۶ میلیون دلار چکش خورد.

* گردنبند Revson bib: ترکیبی از زمرد و فیروزه که ارزش کلکسیونی خیره‌کننده‌ای در حراجی‌ها پیدا کرده است.

انگشتر طلای ۱۸ عیار با مرجان صورتی، آمتیست و الماس، حدود سال ۱۹۷۲، بخشی از مجموعه میراث بولگاری

جواهری که هرگز قدیمی نمی‌شود

بولگاری با درک درست از تغییرات اجتماعی و مد، از دنیای رسمی و خشک جواهرات سنتی فاصله گرفت و به سمت طرح‌هایی رفت که با سبک زندگی مدرن و پرانرژی مطابقت داشت. امروزه، خریداران نه تنها یک قطعه طلا یا سنگ قیمتی، بلکه تکه‌ای از تاریخ، هنر و جسارت ایتالیایی را خریداری می‌کنند. به گفته ریشتر: «مشتریان اصلِ اصالت را می‌خواهند و جواهرات بولگاری، دارای روح هستند.»

منبع: مجله تخصصی راپاپورت